De veiligheidsladder wat is dat precies?

Misschien heb je er al eens van gehoord? De laatste tijd kom je het namelijk steeds vaker tegen. De veiligheidsladder. Deze veiligheidsladder wordt ook wel eens de Safety Culture ladder genoemd. Deze ladder wordt gebruikt bij bedrijven en organisaties om de veiligheid van medewerkers te bevorderen. Bovendien kun je met de veiligheidsladder ook de voortgang bewaken en de vorderingen inzien. Uiteindelijk heeft dit als doelstelling dat mensen binnen een organisatie geen gevaar meer lopen bij hun werkzaamheden. Hierdoor is de veiligheidsladder tweeledig en beslaat onder andere de domeinen gedrag van de medewerkers en de interne bedrijfscultuur. Alles met het doel op de veiligheid van de organisatie te verbeteren.

De vijf treden van de Safety Culture ladder (veiligheidsladder)

De Safety Culture ladder / veiligheidsladder is opgebouwd uit vijf treden. De eerste trede is de pathologische trede. Hierbij doen organisaties niets om de veiligheid te bevorderen. Bij de reactieve trede, trede twee, wordt er vaak gedragen op gebeurtenissen die zich in het verleden hebben afgespeeld. Dit om dergelijke herhalingen in de toekomst te voorkomen.
In de berekende trede, trede 3, stelt de organisatie zich al kwetsbaarder op. Een RI&E is vaak een instrument waar hier mee wordt gewerkt. Bij de vierde trede, waarbij het draait om de proactiviteit, heeft algehele veiligheid een hoge prioriteit.
In de laatste trede, trede 5, gaat het om de vooruitstrevenheid van de organisatie. Hier wordt in het kwadraat gekeken naar de veiligheid in de gehele organisatie. Een Arbo Management Systeem is vaak een instrument die in dergelijke organisaties wordt gebruikt. Het is momenteel nog niet ‘verplicht’ vanuit de overheid om een bepaalde trede op de veiligheidsladder te moeten ‘betreden’, maar het wordt uiteraard wel gestimuleerd. Ook vanuit de interne kant van het bedrijf zou dit gestimuleerd moeten worden aangezien het draait om de veiligheid van de collega’s. Wel zie je vaak in onder andere de bouw dat opdrachtgevers en leveranciers het wel ‘eisen’. Simpelweg omdat de voordelen zeker op zullen wegen dan tegenover de nadelen. Denk bijvoorbeeld aan het verhogen van het vertrouwen, in onderhandelingen en om het aantal bedrijfsongevallen te reduceren.